Πολεμική Οικονομία κατά Οικονομικού Πολέμου

Αρχική αξιολόγηση των οικονομικών επιπτώσεων του πολέμου στο Ιράν

March 8, 2026

Από καθαρά στρατιωτική άποψη, το Ιράν δεν έχει πιθανότητα να επιβιώσει από τον πόλεμο ενάντια στην ΗΠΑ-στρατιωτική μηχανή που είναι υψηλά τροφοδοτούμενη [1] με συστήματα AI. Η μόνη επιλογή για το εσωτερικά αποδυναμωμένο καθεστώς των μουλάδων, που είναι ικανό μόνο να παραμένει στην εξουσία με ένα κύμα μαζικά φονικής καταστολής, είναι να αυξήσει το κόστος του πολέμου, να επιδιώξει μια στρατηγική οικονομικής κλιμάκωσης η οποία θα οδηγήσει σε τέτοια οικονομική αναστάτωση όχι μόνο περιοχικά, αλλά επίσης παγκόσμια, ώστε η Ουάσιγκτον να εξαναγκασθεί να σταματήσει τον πόλεμο.

Αυτό είναι μια πραγματική δυστοπία ενδυναμωμένη από την πλήρως κλιμακούμενη παγκόσμια κρίση του κεφαλαίου [2] που έχει από καιρό περισφίξει τα κέντρα. Αυτό δεν είναι μόνο ιδεολογικό, από τη στιγμή κατά την οποία θρησκευτικά συνδηλούμενες ιδεολογίες συμφοράς έχουν καταστεί μολυσματικές σε αμφότερες τις πλευρές (κρατικός σιιτισμός και ευαγγελισμός), αλλά επίσης και οικονομικό. Οι ισλαμοφασίστες [3] στην Τεχεράνη επί του πρακτέου διεξάγουν έναν οικονομικό πόλεμο ενάντια στην πολεμική οικονομία την οποία μορφοποιούν οι ευαγγελικά [4]εμπνευσμένοι [5] φασίστες [6] στο Λευκό Οίκο μέσω της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας. Αυτή η εμφανώς αποκαλυπτική σύγκρουση διεξαγόμενη από ευαγγελικά-φασιστικά στοιχεία εντός του ΗΠΑ-στρατού, κυριολεκτικά για χάρη του Αρμαγεδδώνος, [7] θα μπορούσε επί του πρακτέου να πυροδοτήσει την επόμενη παγκόσμια κρίση, καθώς η δυνατότητα για κρίση είναι ήδη επαρκώς παρούσα, ιδιαίτερα στα κέντρα του παγκόσμιου συστήματος. [8] Η „παγκόσμια οικονομία“ είναι ασταθής: είναι „ώριμη“ για την επόμενη καταστροφική κρίση -και ο πόλεμος θα μπορούσε να την πυροδοτήσει.

Ο Οικονομικός Πόλεμος του Ιράν

Το καθεστώς στην Τεχεράνη δεν έχει τίποτα να χάσει: η ύπαρξή του διακυβεύεται, και το ίδιο μπορεί να μόνο να εξασφαλισθεί μεσω τεράστιας παγκόσμιας οικονομικής αναταραχής. Κεντρικό είναι η διαταραχή των ροών ορυκτών καυσίμων από την περιοχή, ένας στόχος που ήδη έχει επιτευχθεί σε μεγάλο βαθμό μέσω του μπλοκαρίσματος των Στενών του Ορμούζ (που μετράει περίπου για το 20% της παγκόσμιας προσφοράς). Περαιτέρω, το Ιράν έχει επιτεθεί ευθέως στα κράτη του Κόλπου ώστε να διακόψει την παραγωγή πετρελαίου και/ή αερίου και να καταστρέψει τον επιδραστικό και ολιγαρχικό τουρισμό της περιοχής. Αυτός ο αντικειμενικός σκοπός έχει επίσης σε μεγάλο βαθμό επιτευχθεί. Για τα αραβικά κράτη του Κόλπου -τα οποία υποστήρξαν την ΗΠΑ-επίθεση εκ των προτέρων [9]- ο πόλεμος ενάντια στο Ιράν επιθέτει μια οικονομική καταστροφή.

Δεν είναι μόνοι οι οικονομικά ουσιώδεις πόροι των πετρελαϊκών κρατών του Κόλπου που καταρρέουν, αλλά η στρατηγική ποικιλοποίησής των, ιδιαίτερα ο υψηλός τουρισμός πιθανά έχει υποστεί θανάσιμο πλήγμα ως αποτέλεσμα του πολέμου. Το Ιράν στοχεύει να κλιμακώσει τις εντάσεις μεταξύ της Ουάσιγκτον και των περιοχικών συμμαχικών εταίρων της με αυτές τις επιθέσεις, νομιμοποιώντας τες μορφικά επιοσημαίνοντας την παρουσία των ΗΠΑ-στρατιωτικών σημείων στην περιοχή. Είναι αναμενόμενο ότι οι δεσπότες του Κόλπου θα πιέσουν για μια ταχεία παύση των εχθροπραξιών.

Από το σεισμό της αγοράς στο στασιμοπληθωρισμό

Τα παγκόσμια κύματα σοκ της πρώτης εβδομάδας του πολέμου εύκολα εντοπίζονται στις συντριβές της χρηματιστηριακής αγοράς. Οι ηγετικοί ενδείκτες όλων των κεντρικών οικονομικών περιοχών κατρακύλησαν μεταξύ 28 Φεβρουαρίου και 7 Μαρτίου, πέφτοντας κατά 4,4% (Dow Jones), πάνω από 5,7% (Nikkei Ιαπωνίας), και ακόμα και οι οπίσθιοι ευρωπαϊκοί ενδείκτες, ο DAX και ο Euro Stoxx 50 (έπεσαν 6% και 7,4%, αντίστοιχα). Κατ‘ ειρωνεία, αυτές οι συντριβές της χρηματιστηριακής αγοράς κατοπτρίζουν τα διαφορετικά επίπεδα ασφάλειας των ορυκτών καυσίμων στις αντίστοιχες οικονομικές περιοχές: Οι ΗΠΑ που παράγουν το δικό τους αέριο και πετρέλαιο, είναι κατά πολύ λιγότερο ευάλωτες στις συνέπειες του ενεργειακού μπλοκαρίσματος, απ‘ ό,τι η Ευρώπη ή η Ιαπωνία. Η εξάρτηση των Ηνωμένων Πολιτειών στο πετρέλαιο του Κόλπου δεν ήταν ποτέ λιγότερη από αυτή στην παραμονή του Πολέμου Ιράν-Ιράκ. [10] Επιπρόσθετα, το Ιράν έχει ανακοινώσει ότι θα επιτρέψει σε Κινεζικά δεξαμενόπλοια να διέλθουν τα Στενά του Ορμούζ, μια κίνηση που εκδηλώθηκε -προς ώρας- σε ήπιες απώλειες τιμών μετοχών μικρότερες από μία ποσοστιαία μονάδα στο χρηματιστήριο της Σαγκάης. [11]

Η κεντρική κρισιακή συνιστώσα είναι, βεβαίως, η τιμή του πετρελαίου (WTI) που έχει εκτοξευθεί: [12] από 71$ στις αρχές του Μαρτίου σε περισσότερο από 90$ στις 6 Μαρτίου, αποκρινόμενη σε μια αύξηση περισσότερη του 25% εντός μιας μοναδικής ανταλλακτικής εβδομάδας. Μια παρόμοια εξέλιξη συντελείται με την τιμή του αερίου που θα μπορούσε να υπερδιπλασιασθεί στα 74€/MWh στην Ευρώπη, αν ο πόλεμος διαρκέσει περισσότερο από ένα μήνα. Ένα παρατεταμένο μπλοκάρισμα των Στενών του Ορμούζ για αρκετούς μήνες θα επιδρούσε ώστε οι τιμές του αερίου να υπερβούν τα 100€ στην ΕΕ. [13] Ο πιο σημαντικός εξαγωγέας αερίου της πειροχής, το Κατάρ, προμηθεύει κύρια την Ασία, με την Κίνα να είναι ο κύριος προμηθευτής. Η αποκοπή της προσφοράς ορυκτών καυσίμων είναι ξεκάθαρα ένας στρατηγικός αντικειμενικός σκοπός της ΗΠΑ-ιμπεριαλιστικής επίθεσης που έχει επιτεθεί σε δύο „βενζινάδικα“ της Λαϊκής Δημοκρατίας, στη Βενεζουέλα [14] και στο Ιράν [15]. Στο μεταξύ, Ισραήλ και ΗΠΑ βομβαρδίζουν ανοιχτά τις ενεργειακές υποδομές του Ιράν [16] και επίσης αναλογίζονται επιθέσεις εναντίον τερματικών σταθμών ναυτιλίας του Ιράν στον Κόλπο [17] που θα απέκοπταν τις ιρανικές εξαγωγές στην Κίνα.

Ποιες θα ήταν οι συνέπειες ενός σοκ τιμών? Σε οικονομικούς όρους, υπάρχει μια απειλή μιας ανανεωμένης επιστροφής του έκδηλου στασιμοπληθωρισμού που χαρακτήρισε την κρίση πυροδοτηθείσα από την πανδημία [18] -η οποία πρόκειται για μια οικονομική κατρακύλα ή ακόμα και για οπισθοχώρηση συνοδευόμενη από ραγδαία αυξανόμενες τιμές και ένα γενικό κύμα πληθωρισμού. Οι ανιούσες τιμές των ορυκτών καυσίμων δεν οδηγούν μόνο τα κόστη των παροχών αερίου και θέρμανσης: θα πυροδοτήσουν επίσης ακόμη ένα γενικό κύμα πληθωρισμού, αν η σύγκρουση στον Κόλπο επισυρθεί για μήνες αντί για εβδομάδες. Αυτό απλά θα οδηγούσε σε μια κατάπτωση στη ζήτηση και σε μια γενική επιβράδυνση στη συσσώρευση κεφαλαίου στην εμπορευματική παραγωγή -που θα εκδήλωνε εαυτό οικονομικά ως στασιμοπληθωρισμό ή ακόμη και ως οπισθοχώρηση. Ακολουθώντας το τέλος της παγκόσμιας χρηματιστικής οικονομίας φούσκας, το υστεροκαπιταλιστικό παγκόσμιο σύστημα τελεί ήδη σε μια στασιμοπληθωριστική εποχή η οποία εικονίζει την εισαγωγή στην αναπόδραστη απαξίωση της αξίας (βλ. Πίσω στο Στασιμοπληθωρισμό) [19].

Εκτιθέμενα Μέταλλα -Ο φασιστικός Οικονομικός Πόλεμος του Τραμπ

Οι τιμές για τα ορυκτά καύσιμα αυξάνουν παγκοσμίως. Ωστόσο, όπως φαίνεται, δεν επηρρέαζονται εξ ίσου όλες οι περιοχές. Οι Ηνωμένες Πολιτείες σε μεγάλο εύρος έχουν αυτάρκεια, [20] ώστε τα σοκ τιμών μπορούν να μετριασθούν. Σε Ευρώπη, Ιαπωνία και Κορέα, από την άλλη, οι στασιμοπληθωριστικές δυναμικές μπορεί να έχουν πλήρη επίδραση. Η Κίνα της οποίας η ενεργειακή ασφάλεια υπονομεύεται από τους ΗΠΑ-πολέμους, είναι ήδη ο έμμεσος στόχος των ΗΠΑ-επιθέσεων (στην περίπτωση του Ισραήλ ο πολεμικός στόχος είναι επί του πρακτέου η ανατροπή του ιρανικού ισλαμοφασισμού που έχει καταστήσει την εξολόθρευση του ιουδαϊκού κράτους το κρατικό δόγμα του. Εντάσεις μεταξύ της Ουάσιγκτον και του Τελ Αβίβ πιθανά θα εκδηλωθούν εδώ καθώς ο πόλεμος χωρεί).

Οι φασίστες στο Λευκό Οίκο [21] βρίσκονται σε άμυνα εσωτερικά, με τις πλάτες τους στον τοίχο, γυρεύοντας τρόπους να αποφύγουν τη στενή, έπειτα από μια επαπειλούμενη ήττα. Οικονομικά, ο προστατευτισμός του Τραμπ δε φάνηκε να δουλεύει. [22] Σε αντίθεση, η ανεργία στις ΗΠΑ έχει αιφνιδίως αυξηθεί με οξύτητα, ένω ο πληθωρισμός πεισματικά παραμένει σε σχεδόν 3%. [23] Έως τώρα, ο προστατευτισμός του Τραμπ δεν έχει αποδόσει κάποια οικονομική πρόσοδο, ενώ συγχρόνως επιταχύνει την κατάπτωση του ΗΠΑ-δολαρίου ως του παγκόσμιου ηγετικού νομίσματος. Παρόμοια, όπως στα χρόνια της κρίσης στασιμοπληθωρισμού στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και στις αρχές της δεκαετίας του 1980, παραμονές της νεοφιλελεύθερης εποχής, οι φασιστικές -ούτω ειπείν- „λειτουργικές ελίτ“ στο Λευκό Οίκο αναζητούν ένα νέο, αυταρχικό τρόπο κυριάρχησης, τώρα που ο νεοφιλελευθερισμός έχει λήξει. Εσωτερικά, ο Ιράν-πόλεμος θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τη χειραγώγηση των ΗΠΑ-εκλογών του Νοεμβρίου, αν κλιμακωθεί στρατιωτικά, (όπως) προειδοποίησαν πρόσφατα τα ΗΠΑ-μέσα [24] που δεν ελέγχονται εισέτι από τους δεξιούς, υποστηριζόμενους από τον Τραμπ, ολιγάρχες. [25]

Υψηλό χρέος, ένα εκμειούμενο δολάριο, εξαπλωμένη φτωχοποίηση, αυξανόμενη ανεργία: Αυτή η κρισιακά-επιβαλλόμενη αστάθεια καθιστά τις ΗΠΑ του Τραμπ που περιδινίζονται σε μια αληθή κρισιακή-ιμπεριαλιστική βαναυσότητα, τόσο επικίνδυνες: η παγκόσμια γεωπολιτική κατάσταση αργά λαμβάνει μια προ-αποκαλυπτική φτιαξιά. Στο μεταξύ, ο Τραμπ σπεκουλάρει σχετικά με τους επόμενους στόχους της ΗΠΑ-πολεμικής μηχανής: η Κούβα είναι στην κορυφή της λίστας των στόχων. [26] Αυτό που τώρα αναδύεται ως η απάντηση της Ουάσιγκτον στην κρίση, είναι μια μόνιμη πολεμική οικονομία, που θα μπορούσε να οδηγήσει στο μετριασμό των συνεπειών της κρίσης στις ΗΠΑ εις βάρος άλλων χωρών.

Αυτό δεν πρόκειται μόνο για τις συγκυριακές επιδράσεις των κεϋνσιανών εξοπλιστικών προγραμμάτων επιφερθέντα από το στρατιωτικο-βιομηχανικό σύμπλεγμα. Αυτά είναι από οικονομική άποψη μη παραγωγικά έξοδα τα οποία δε συμβάλουν σε περαιτέρω συσσώρευση κεφαλαίου και δύσκολα μπορούν να καλυφθούν, ιδιαίτερα σε καιρούς υψηλού κρατικού χρέους. Κομβική για την κατανόηση της τρέχουσας κατάστασης είναι η ραγδαία αύξηση του ΗΠΑ-δολαρίου μετά το ξέσπασμα του πολέμου, που, όπως σημείωσαν τα ΗΠΑ-μέσα, πέτυχε το „πιο απότομο εβδομαδιαίο κέρδος“ σε πάνω από ένα χρόνο στις 6 Μαρτίου. [27] Ο πόλεμος που ξεκίνησε από τις ΗΠΑ έχει προκαλέσει ζήτηση για ένα „ασφαλές λιμάνι“ στις παγκόσμιες χρηματιστικές αγορές οδηγώντας σε μια σημαντική εισροή κεφαλαίου στη ζώνη του δολαρίου.

Κι αυτό θέτει μια αντιστροφή τάσης, από τη στιγμή κατά την οποία ο προστατευτισμός του Τραμπ είχε ακριβώς οδηγήσει σε μια απώλεια εκ μέρους των ΗΠΑ της κατάστασης του „ασφαλούς λιμανιού“. Πρόσφατα, στα μέσα του 2025, οι οικονομικές εκδόσεις ακόμα συζητούσαν τις επιπτώσεις αυτής της αναστάτωσης. [28] Ιδού το υπόβαθρο: Αυτό ήταν ο καλύτερος ενδείκτης ότι το δολάριο ξεκινούσε να απολύει συγκεκριμένα τη θέση του ως ηγετικού παγκόσμιου νομίσματος που είχε επιτρέψει στην Ουάσιγκτον να δανείζεται πολύ φτηνά. Τα επιτόκια συνήθως ανεβαίνουν σε καιρούς κρίσης, αλλά χάρη στην κυριαρχία του δολαρίου, οι ΗΠΑ ήταν ικανές να απολαμβάνουν χαμηλά επιτόκια ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια τέτοιων φάσεων, ισχυροποιώντας την εφαρμογή άμυνας ή οικονομικών συγκυριακών προγραμμάτων κλπ. Η κατάπτωση του δολαρίου εκδηλώθηκε στην αυξανόμενη επιβάρυνση του ΗΠΑ-προϋπολογισμού που κατέστησε μια δημοσιονομική κρίση προβλέψιμη. [29]

Πόλεμος και ΑΙ-φούσκα

Οι ΗΠΑ-επιθέσεις σε εχθρικές πετρελαιοπαραγωγές χώρες αποσκοπούν κατ‘ αυτόν τον τρόπο όχι μόνο στην υπονόμευση της παροχής ενέργειας προς την Κίνα, αλλά και στην ενίσχυση του ΗΠΑ-δολαρίου. Κατά τη διάρκεια της ΗΠΑ-ηγεμονίας στην εποχή της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης ήταν ακριβώς τα εμπορικά ελλείμματα των ΗΠΑ που διατήρησαν το δολάριο ως το ηγετικό νόμισμα. Τώρα, εμφανώς στη φασιστική παράδοση, είναι το ατσάλι και το σίδερο που θα συνεχίσουν να τσιμεντάρουν τις ΗΠΑ ως το κέντρο των παγκόσμιων χρηματιστικών αγορών, ως την πηγή των ροών κεφαλαίου για τη χρηματοδότηση των ελλειμμάτων. Γυμνά μέταλα: Η συνολική επίδραση της ήπιας εστίασης της ΗΠΑ-ηγεμονίας κατά τις παρελθούσες δεκαετίες έχει ήδη ξεφτίσει μετά από ενά χρόνο Τραμπ. Η στρατιωτική μηχανή της Ουάσιγκτον έμφορτη από ΑΙ συστήματα και επί του πρακτέου ασύγκριτη παγκοσμίως, αν είναι αναγκαίο, θα βομβαρδίσει υπαρκτές κρίσεις ώστε να χρηματοδοτήσει το έλλειμμα της Ουάσιγκτον. Το μόνο ασφαλές μέρος για το κεφάλαιο, όπου θα ήταν κάτι προστατευμένο από τη στρατιωτική αυθαιρεσία των φασιστών στο Λευκό Οίκο, θα ήταν η ΗΠΑ-χρηματιστική αγορά. Οι εισροές κεφαλαίου θα ρυθμίζονται επί του πρακτέου στρατιωτικά, καθώς στον ίδιο χρόνο η παροχή πόρων για τους ιμπεριαλιστές ανταγωνιστές θα γινόταν όλο και πιο δύσκολη.

Κι όμως, ακόμα κι αυτή η „πολεμική οικονομία“ που γυρεύει να ενισχύσει την κυριαρχία της ζώνης του δολαρίου μέσω στρατιωτικής βίας, εμφανίζεται ανίσχυρη έναντι της επερχόμενης αναστάτωσης στη χρηματιστική σφαίρα που ήδη καθίσταται όλο και πιο φανερή. Η γιγαντιαία ΑΙ φούσκα [30] που σχημάτισε την κεντρική συγκυριακή ενόρμηση της ΗΠΑ-οικονομίας, τώρα στέλνει ευκρινή σινιάλα κρίσης. Πολλές από τις θεαματικές επενδύσεις οι οποίες τροφοδότησαν τη βιασύνη του χρυσού στη βιομηχανία ΑΙ, έχουν ακυρωθεί κατά τις πρόσφατες ημέρες: Το θεαματικό ντιλ μεταξύ OpenAI και Nvidia, το οποίο επρόκειτο να ογκωθεί στο εντυπωσιακό ποσό των 100 δις δολαρίων, έχει μειωθεί στα 20 δις δολάρια, [31] αν πραγματωθεί ποτέ. Παρόμοιες επενδυτικές περικοπές λαμβάνουν χώρα κατά το τρέχον διάστημα μεταξύ OpenAI και Oracle, όπου η σχεδιασμένη κατασκευή ολόκληρων data centers εγκαταλείπεται. [32] Η Blue Owl, ένας από τους πιο σημαντικούς επενδυτές στη βιομηχανία ΑΙ έχει επίσης τερματίσει μια επενδυτική συμφωνία δέκα δις δολαρίων με το Oracle -ο IT γίγαντας έχει ήδη ανακοινώσει απολύσεις 30.000 εργαζομένων. [33]

Η επιδείνωση της κατάστασης στον ιδιωτικό επενδυτικό τομέα έγινε εμφανής στις αρχές Μαρτίου όταν το BlackRock, για πρώτη φορά στην ιστορία του, περιόρισε τις πληρωμές σε επενδυτές. Αυτό οφειλόταν σε μια μαζική έξοδο κεφαλαίου, πολύ περισσότερο από το συνήθες όριο του 5%. [34] Από τα ληξιπρόθεσμα 1,2 δις δολάρια, μόνο 620 εκατομμύρια εκταμιεύθηκαν επί του πρακτέου. Μια παρόμοια „επενδυτική έφοδος“ είχε ήδη πρωτύτερα συμβεί στον ανταγωνιστή BlackStone, όπου το όριο απλά αυξήθηκε σε 7%. Μέχρι το φθινόπωρο του 2025, το BlackRock διοχέτευσε δεκάδες δις στη βιομηχανία ΑΙ, καθώς ο CEO Larry Flink επιχείρησε να καθησυχάσει φόβους για μια φούσκα. [35]

Το σπάσιμο αυτής της φούσκας θα ερήμωνε την ήδη φτωχοποιημένη κοινωνία των ΗΠΑ. Τα τρις που τώρα ρίχνονται στους πολέμους του Κόλπου, μετά τα σπασίματα των φουσκών, θα χρησιμοποιούνταν επί του πρακτέου για να στηρίξουν την ΗΠΑ-οικονομία και τους ολιγαρχικούς συμμάχους του Τραμπ στον IT τομέα, από τη στιγμή κατά την οποία το επικείμενο κοινωνικοοικονομικό σοκ θα μπορούσε να είναι τόσο καταστροφικό όσο ο εκραγείς πόλεμος. Η ΗΠΑ-πολεμική οικονομία απλά δεν μπορεί να διεξάγει αρκετούς πολέμους ώστε να μετριάσει αυτήν την επερχόμενη επίδραση, με εισροές κεφαλαίου.

1 https://www.konicz.info/2026/03/06/time-to-ki-kill/

2 https://www.konicz.info/2026/03/01/krieg-als-krisenkatalysator/

3 https://www.kritiknetz.de/images/stories/texte/Islamischer_Staat.pdf

4 https://x.com/AntiTrumpCanada/status/2029188769769730131

5 https://x.com/Scavino47/status/2029661050174328878

6 https://www.konicz.info/2026/01/11/die-herrschaft-der-terror-clowns/

7 https://www.military.com/daily-news/2026/03/03/military-officers-accused-of-framing-iran-war-biblical-mandate.html

8 https://www.konicz.info/2026/02/19/zentren-vor-kernschmelze/

9 https://www.washingtonpost.com/politics/2026/02/28/trump-iran-decision-saudi-arabia-israel/

10 https://x.com/KobeissiLetter/status/2030281639352303755

11 Alle Daten gelten für den Zeitraum 26.02. – 06.02.2026. Quelle: https://www.finanzen.net/indizes

12 https://www.finanzen.net/rohstoffe/oelpreis/chart